දිවි ගමනේ ඉසිඹුවක් නොලද..
ගිමන් හැරි සරසවි තොටුපලේ...
සබඳ නිබඳ ඔබ පෑ දයාව,
දැනුණි හිත්මංසල අභියස...
දුර කතරක තනිවූ,
අඳ මිනිසෙකු අත රැඳි...
පහන ඉවතලා,
මංපෙත් පාදනු සේ...
රුදුරු දන මැද,
යළි හිනැහෙන්නට....
ලොවක් පෑදු සඳ සකි නුඹ...
කිරුළු පළඳා....එහිම වැඩ හිඳ,
තනනු මැන නව හෙට දිනක්,
තබනු මැන නව පියවරක්.......
ඉතින්... ඔබත් මමත් ඔවුන්ගේ පණනල මතින් නව දිවියකට අක්මුල් බස්සවාගෙන ඇති සැටිය. දහාටවෙනිදාට ඔහු වීරයෙකි. තමා දන්නවාටත් වැඩි යමක් තම පුතු ගැන එදාට රට්ටු කතාවෙති. එනමුදු තුන්...
Comments
Post a Comment